مهد کودک و پیش دبستانی قصه چین در منطقه ۱۷، خیابان فلاح، خیابان پیغمبری، خیابان غفیلی، نبش کوچه دکتر حسابی، سرای محله ابوذر غربی واقع شده است. این مرکز فضایی رویایی و سرشار از داستان دارد. کودکان با دنیای قصهها و تخیل آشنا میشوند. مربیان با رویکردی قصهپرداز، کودکان را همراهی میکنند. هدف ما پرورش کودکانی با قوه تخیل قوی است. کلاسها رنگارنگ و دلنشین هستند. فضای داخلی حس داستان را منتقل میکند. ما به آموزش مهارتهای زبانی در کنار تحصیلی اهمیت میدهیم. کودکان در این فضا، قدرت کلمات را درک میکنند. این درک، پایههای شخصیت قصهپرداز را میسازد.
کودکان در مهد کودک و پیش دبستانی قصه چین با یکدیگر همکاری میکنند. آنها در گروههای قصهپردازی فعالیت میکنند. کمک به یکدیگر را تمرین میکنند. در خلق داستانها همکاری دارند. این کار تخیل را در آنها تقویت میکند. کودکان میآموزند که قصهها پلهای ارتباطی هستند. این فضا پایههای عاطفی را محکم میکند. تعامل با همسالان، حس همدلی را افزایش میدهد. کودکان میآموزند که در کنار هم، قصههای زیباتری خلق میشود. آنها با نقشهای مختلف در گروه آشنا میشوند. این تجربه، آنها را برای زندگی اجتماعی آماده میکند.
برنامه روزانه شامل بازیهای فکری است. نقاشی، کاردستی و قصهگویی نیز داریم. موسیقی و نمایشهای خلاق را اضافه کردهایم. هر فعالیت پیام تخیل دارد. قصههای جذاب، رویا را در دل کودکان زنده میکنند. کارگاههای هنری خلاقیت را تقویت میکنند. دقت و تمرکز نیز پرورش مییابد. نقاشی، به کودکان اجازه میدهد قصههای خود را تصویر کنند. کاردستی، ظرافت و تمرکز را افزایش میدهد. موسیقی، حس ریتم و هماهنگی را منتقل میکند. نمایشهای خلاق، اعتمادبهنفس را بالا میبرند.
برنامههای منظم به کودکان امنیت میدهد. آنها زمانبندی را یاد میگیرند. روز با بازی آزاد شروع میشود. سپس فعالیتهای گروهی انجام میشود. زمان میانوعده و استراحت نیز در نظر گرفته شده است. تغذیه سالم و مقوی، انرژی کودکان را تأمین میکند. کودکان با آداب غذاخوردن در جمع آشنا میشوند. مربیان رفتارها را ثبت میکنند. پیشرفت هر کودک را تحلیل میکنند. گزارشها را به خانواده ارائه میدهند. این ارتباط شفاف، اعتماد والدین را جلب میکند.
مربیان قصهچین از افراد خلاق و قصهپرداز هستند. آنها با شور و اشتیاق، با کودکان برخورد میکنند. هر مربی به گروه کوچکی از کودکان توجه دارد. این کار امکان نظارت دقیقتر را فراهم میکند. مربیان با مشاهده، استعدادهای قصهپردازی را کشف میکنند. آنها محیطی امن و رویایی ایجاد میکنند. تشویقهای به موقع، حس ارزشمندی را در کودکان تقویت میکند. مربیان همچنین با والدین در ارتباط هستند. این ارتباط، هماهنگی بیشتری را به دنبال دارد.
کودکان در قصهچین استقلال را تمرین میکنند. آنها کارهای روزمره را به تنهایی انجام میدهند. مسئولیت وسایل خود را میپذیرند. با قوانین گروهی آشنا میشوند. این مهارتها ورود به مدرسه را آسان میکنند. کودکان با تخیل قوی وارد مدرسه میشوند. آنها میدانند که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند. مهارتهای اولیه تحصیلی را نیز فرا میگیرند. قصهچین، نماد خلاقیت و تخیل است. ما به کودکان میآموزیم که با قصهها، میتوان دنیای بهتری ساخت.