دوره 1 تا 3 سالگی که در روان شناسی رشد با عنوان دوره نوپایی (Toddlerhood) شناخته میشود، یکی از سریعترین مراحل رشد انسان است. در این دوره، کودک از موجودی که برای انجام بیشتر کارهای روزانه به والدین وابسته است، به انسانی تبدیل میشود که راه میرود، میدود، صحبت میکند و …
اگر نوزاد شما در برخی مهارتها تاخیر قابل توجه دارد یا علائم زیر را مشاهده میکنید، با پزشک یا متخصص مشورت کنید
دوره ۲ تا ۳ سالگی یکی از پویاترین و تأثیرگذارترین مراحل رشد کودک است. در این سال، کودک از یک نوپای وابسته به فردی تبدیل میشود که میتواند با استقلال بیشتری حرکت کند، صحبت کند، بازی کند، انتخاب داشته باشد و با دیگران ارتباط برقرار کند. بسیاری از تغییراتی که در این دوره رخ میدهند، پایه مهارتهای شناختی، هیجانی، اجتماعی و تحصیلی سالهای بعد را شکل میدهند.
رشد زبان در این سال جهشی چشمگیر دارد. کودک از جملههای کوتاه به گفتوگوهای طولانیتر میرسد، سؤالهای فراوان میپرسد، درباره تجربههایش صحبت میکند و میتواند احساسات و خواستههای خود را بهتر بیان کند. همزمان، قدرت تفکر، حافظه، حل مسئله و تخیل نیز به سرعت رشد میکنند و بازیهای وانمودی به بخش مهمی از یادگیری او تبدیل میشوند.
از نظر جسمی، کودک چابکتر، هماهنگتر و فعالتر از گذشته است. دویدن، پریدن، بالا رفتن، نقاشی، ساختن، کتاب خواندن و کشف محیط، بخش بزرگی از روز او را تشکیل میدهد. میل به استقلال نیز به اوج میرسد؛ بسیاری از کودکان در این سن میخواهند لباس خود را بپوشند، غذا بخورند، انتخاب کنند و کارهای روزمره را بدون کمک انجام دهند.
در عین حال، این سال میتواند برای والدین چالشبرانگیز باشد. مخالفت با خواستهها، قشقرق، نه گفتن، نوسانهای هیجانی و آزمودن مرزها، اغلب بخشی طبیعی از رشد هستند. کودک هنوز توانایی کامل برای کنترل احساسات و تکانههای خود را ندارد و برای یادگیری این مهارتها به حضور آرام، حمایتگر و قاطع والدین نیاز دارد.
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهند که مغز در این دوره همچنان با سرعت زیادی در حال سازماندهی شبکههای عصبی است. تجربههای روزمره مانند بازی، گفتوگو، کتابخوانی، فعالیت بدنی، خواب کافی و رابطه عاطفی امن، تأثیر مستقیمی بر رشد مغز و یادگیری کودک دارند.
در این مقاله، رشد کودک از دو تا سه سالگی را بر اساس جدیدترین شواهد علمی و توصیههای منابع معتبری مانند WHO، CDC، American Academy of Pediatrics، NHS، Harvard Center on the Developing Child، Zero to Three، Nelson Pediatrics و Laura Berk بررسی میکنیم و علاوه بر معرفی نقاط عطف رشدی، راهکارهای عملی برای حمایت از رشد سالم کودک ارائه خواهیم داد.
بین دو تا سه سالگی، مغز کودک همچنان یکی از سریعترین دورههای رشد خود را تجربه میکند. اگرچه سرعت تولید ارتباطات عصبی نسبت به سال اول زندگی کاهش یافته است، اما اکنون مغز بیش از گذشته در حال سازماندهی، تقویت و حذف ارتباطات عصبی است. این فرایند باعث میشود شبکههایی که بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند، کارآمدتر شوند و مهارتهای جدید با سرعت بیشتری شکل بگیرند.
در این دوره، بخشهای مختلف مغز هماهنگی بیشتری با یکدیگر پیدا میکنند. کودک هنگام بازی، صحبت کردن یا حل یک مسئله ساده، بهطور همزمان از حافظه، زبان، توجه، حرکت، ادراک و تنظیم هیجان استفاده میکند. این هماهنگی، زمینهساز رشد مهارتهای پیچیدهتر در سالهای آینده خواهد بود.
یکی از مهمترین تغییرات این دوره، ادامه رشد قشر پیشپیشانی (Prefrontal Cortex) است؛ بخشی از مغز که مسئول برنامهریزی، کنترل تکانه، تصمیمگیری، انعطافپذیری شناختی و تنظیم هیجان است. هرچند این بخش تا بزرگسالی به رشد خود ادامه میدهد، اما پایههای آن در همین سالهای اولیه زندگی گذاشته میشود.
از سوی دیگر، رشد زبان ارتباط نزدیکی با رشد مغز دارد. هر گفتوگو، هر داستان، هر شعر و هر پاسخ والدین به سؤالهای کودک، مسیرهای عصبی مرتبط با زبان، حافظه و تفکر را تقویت میکند. به همین دلیل، کیفیت تعاملات روزمره بسیار مهمتر از استفاده از برنامههای آموزشی یا وسایل الکترونیکی است.
همچنین بازیهای تخیلی، فعالیتهای بدنی، تجربههای حسی، موسیقی و تعامل با همسالان باعث فعال شدن همزمان بخشهای مختلف مغز میشوند و به رشد شناختی، اجتماعی و هیجانی کودک کمک میکنند.
* هر روز زمانی را به گفتوگوی واقعی با کودک اختصاص دهید.
* کتابهای متنوع بخوانید و درباره تصاویر صحبت کنید.
* فرصت بازی آزاد و تخیلی را فراهم کنید.
* کودک را به حل مسئله تشویق کنید، نه اینکه همیشه پاسخ را آماده در اختیارش بگذارید.
* فعالیت بدنی روزانه را فراموش نکنید.
* خواب کافی و تغذیه متعادل را جدی بگیرید.
* استفاده از صفحهنمایش را به حداقل برسانید و تعامل چهرهبهچهره را جایگزین آن کنید.
در این سن، مغز کودک بیش از هر چیز از رابطه گرم با مراقبان، بازی، حرکت، گفتوگو و تجربههای متنوع روزانه رشد میکند.
⸻
روانشناسی رشد کودک ۲ تا ۳ سالگی
از دیدگاه روانشناسی رشد، سال سوم زندگی دوره شکلگیری پررنگتر هویت فردی است. کودک کمکم خود را به عنوان فردی مستقل از والدین میشناسد و میخواهد نظر، انتخاب و خواستههایش را بیان کند. به همین دلیل، عباراتی مانند «خودم انجام میدم»، «نه» یا «نمیخوام» در این سن بسیار رایج هستند.
بر اساس نظریه اریک اریکسون، کودک در مرحله «خودمختاری در برابر شرم و تردید» قرار دارد. اگر فرصت داشته باشد کارهای متناسب با سنش را خودش انجام دهد و در عین حال از حمایت و تشویق والدین برخوردار باشد، احساس شایستگی و اعتمادبهنفس در او شکل میگیرد. اما اگر مدام سرزنش شود، اجازه تجربه کردن نداشته باشد یا بیش از حد کنترل شود، ممکن است نسبت به تواناییهای خود دچار تردید شود.
از سوی دیگر، تخیل کودک به سرعت رشد میکند. او میتواند نقشهای مختلف را بازی کند، داستان بسازد و حتی گاهی از موجودات خیالی یا تاریکی بترسد. این تخیل، نشانه رشد سالم شناختی است و نباید با واقعیت اشتباه گرفته شود.
در این سال، کودک هنوز برای تنظیم احساسات خود به حضور آرام و حمایتگر والدین نیاز دارد. توانایی خودتنظیمی بهتدریج و در تعامل با بزرگسالان شکل میگیرد، نه از طریق تنبیه یا انتظار بیش از حد.
* به کودک فرصت انتخابهای محدود و متناسب با سن بدهید.
* تلاش او را بیشتر از نتیجه تشویق کنید.
* احساساتش را جدی بگیرید و برای آنها نام بگذارید.
* قوانین خانه را ساده، روشن و ثابت نگه دارید.
* هنگام بروز رفتارهای دشوار، آرامش خود را حفظ کنید و الگوی تنظیم هیجان باشید.
در این سال، شخصیت کودک با سرعت در حال شکلگیری است و کیفیت رابطه والد و کودک، مهمترین عامل حمایتکننده از رشد سالم او محسوب میشود.
بین دو تا سه سالگی، سرعت رشد جسمی نسبت به سال اول و دوم زندگی آهستهتر اما منظمتر میشود. در این دوره، بدن کودک از حالت گرد و تپلِ نوپایی فاصله میگیرد و اندامها کشیدهتر و متناسبتر به نظر میرسند. افزایش قدرت عضلات، استقامت و هماهنگی حرکتی باعث میشود کودک بتواند مدت بیشتری بازی کند و فعالیتهای متنوعتری انجام دهد.
به طور متوسط، کودک در این سال حدود ۲ تا ۳ کیلوگرم وزن و ۷ تا ۱۰ سانتیمتر قد اضافه میکند؛ البته تفاوتهای فردی و ژنتیکی در این زمینه طبیعی است. آنچه اهمیت دارد، رشد پیوسته کودک بر روی منحنیهای رشد است، نه مقایسه او با سایر کودکان.
در این دوره، بیشتر کودکان ۲۰ دندان شیری خود را کامل کردهاند یا در آستانه کامل شدن آن هستند. بنابراین رعایت بهداشت دهان و دندان، مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید (به مقدار توصیهشده برای سن کودک) و معاینات منظم دندانپزشکی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
افزایش تحرک باعث میشود اشتهای کودک از روزی به روز دیگر تغییر کند. ممکن است یک روز غذای زیادی بخورد و روز بعد اشتهای کمی داشته باشد. تا زمانی که رشد کودک طبیعی است و رژیم غذایی متنوعی دارد، این نوسانات معمولاً طبیعی محسوب میشوند.
* رشد یکنواخت قد و وزن
* افزایش قدرت عضلات
* بهبود تعادل و استقامت
* کاهش ظاهر نوزادی بدن
* تکمیل دندانهای شیری در بیشتر کودکان
* افزایش توانایی انجام فعالیتهای بدنی طولانیتر
والدین بهتر است به جای تمرکز بر مقدار غذای هر وعده، روند رشد کودک، میزان فعالیت، کیفیت خواب و سلامت عمومی او را در نظر بگیرند.
در این سال، کنترل انگشتان و مچ دست به شکل محسوسی افزایش مییابد. کودک میتواند ابزارهای مختلف را با دقت بیشتری در دست بگیرد و فعالیتهایی انجام دهد که نیازمند هماهنگی چشم و دست هستند.
این پیشرفتها، زمینهساز مهارتهایی مانند نوشتن، نقاشی و انجام فعالیتهای روزمره در سالهای بعد خواهند بود.
معمولاً کودک بین ۲ تا ۳ سالگی میتواند:
* برجی با ۸ تا ۱۰ مکعب بسازد.
* دایره را تقلید یا رسم کند (در پایان سه سالگی).
* صفحات کتاب را یکییکی ورق بزند.
* از قاشق و چنگال با مهارت بیشتری استفاده کند.
* درِ ظرفها را باز و بسته کند.
* مهرههای بزرگ را نخ کند.
* قیچی ایمن کودک را با کمک استفاده کند.
* قطعات پازلهای ساده را کنار هم قرار دهد.
* خمیر را فشار دهد، پهن کند و شکلهای ساده بسازد.
* نقاشی با مداد شمعی
* خمیر بازی
* چسباندن برچسب
* پازل
* مکعبسازی
* نخ کردن مهرههای بزرگ
* بازی با گیرههای لباس
* ریختن آب یا حبوبات از ظرفی به ظرف دیگر (با نظارت)
هدف این فعالیتها، افزایش دقت، هماهنگی و کنترل حرکات دست است، نه تولید یک نتیجه بینقص.
بین دو تا سه سالگی، تفکر کودک از آزمون و خطای ساده فراتر میرود. او میتواند بین تجربههای گذشته و موقعیتهای جدید ارتباط برقرار کند، برای حل مشکلات ساده راهحل پیدا کند و درباره اتفاقات اطراف خود سؤال بپرسد.
یکی از مهمترین ویژگیهای این دوره، رشد سریع تفکر نمادین است. کودک میتواند از یک شیء به جای شیء دیگر استفاده کند؛ مثلاً یک جعبه را ماشین، یک قاشق را هواپیما یا یک تکه چوب را تلفن تصور کند. این توانایی، پایه تخیل، خلاقیت، زبان و یادگیری آینده است.
در این سن، کودک مفهوم شباهت و تفاوت را بهتر درک میکند، رنگها، شکلها و اندازهها را بهتدریج یاد میگیرد و میتواند اشیا را بر اساس ویژگیهای مشترک دستهبندی کند.
پرسیدن مکرر سؤالهایی مانند «این چیه؟»، «کجا؟» و بهویژه در پایان این دوره «چرا؟» نیز نشانه رشد طبیعی کنجکاوی و تفکر است.
* حل مسئلههای ساده
* طبقهبندی اشیا بر اساس رنگ، شکل یا کاربرد
* بازیهای تخیلی پیچیدهتر
* به خاطر سپردن رویدادهای گذشته
* شناخت مفهوم بزرگ و کوچک
* دنبال کردن توالی ساده اتفاقات
* درک روابط علت و معلولی ساده
* به سؤالهای کودک با حوصله پاسخ دهید.
* به جای دادن پاسخ آماده، او را به فکر کردن تشویق کنید.
* کتابهای داستان بخوانید و درباره آنها گفتوگو کنید.
* فرصت ساختن، خراب کردن و دوباره ساختن را فراهم کنید.
* در بازیهای وانمودی همراه او شوید.
کودک در این سن بیش از هر چیز از طریق تجربه، بازی، مشاهده و تعامل با دیگران یاد میگیرد.
رشد زبان در سال سوم زندگی یکی از سریعترین مراحل تکامل کودک است. دامنه واژگان بهسرعت افزایش مییابد و کودک از جملههای کوتاه به جملههای کاملتر و گفتوگوهای دوطرفه میرسد. او اکنون میتواند درباره تجربههای گذشته صحبت کند، خواستههایش را توضیح دهد و سؤالهای متعددی درباره دنیای اطراف بپرسد.
درک زبان نیز پیشرفتهتر میشود. کودک میتواند دستورهای چندمرحلهای را دنبال کند، داستانهای ساده را بفهمد و مفهوم بسیاری از واژههای روزمره را درک کند.
معمولاً کودک بین ۲ تا ۳ سالگی میتواند:
* جملههای سه تا پنج کلمهای بسازد.
* از ضمیرهایی مانند «من» و «تو» استفاده کند.
* درباره اتفاقات روزانه صحبت کند.
* نام بسیاری از اشیا، افراد و حیوانات را بداند.
* سؤالهای فراوان بپرسد.
* شعرها و ترانههای کوتاه را تکرار کند.
* بیشتر گفتارش برای اعضای خانواده قابل فهم باشد.
* هر روز با کودک گفتوگوی واقعی داشته باشید.
* هنگام کتاب خواندن، از او سؤال بپرسید.
* به حرفهایش با دقت گوش دهید و صحبتش را قطع نکنید.
* واژههای جدید را در موقعیتهای واقعی به کار ببرید.
* زمان استفاده از صفحهنمایش را محدود کنید و تعامل چهرهبهچهره را جایگزین آن کنید.
مطالعات نشان میدهند که کیفیت مکالمه بین والدین و کودک، بسیار مهمتر از تعداد اسباببازیهای آموزشی یا برنامههای دیجیتال در رشد زبان است.
سال سوم زندگی، نقطه عطف مهمی در رشد اجتماعی کودک است. اگرچه او هنوز بیشتر به خود و نیازهایش توجه دارد، اما بهتدریج متوجه میشود افراد دیگر نیز احساسات، خواستهها و دیدگاههای متفاوتی دارند. این تغییر، پایه شکلگیری مهارتهایی مانند همکاری، همدلی و دوستی در سالهای آینده است.
یکی از مهمترین تغییرات این دوره، حرکت تدریجی از بازی موازی (بازی در کنار دیگران بدون تعامل زیاد) به سمت بازی تعاملی است. کودک هنوز ممکن است بیشتر وقت خود را صرف بازی مستقل کند، اما کمکم به همکاری، تقلید از همسالان و انجام بازیهای مشترک علاقه نشان میدهد.
در این سن، کودک از بودن در کنار کودکان دیگر لذت میبرد، اما هنوز در نوبت گرفتن، تقسیم وسایل یا حل اختلافها مهارت کافی ندارد. دعوا بر سر اسباببازی، مقاومت در برابر شریک شدن یا ناراحتی هنگام باخت، بخشی طبیعی از روند رشد اجتماعی هستند و به آموزش و تمرین نیاز دارند.
کودک همچنین نسبت به واکنش دیگران حساستر میشود. او از تحسین، تشویق و تأیید والدین و سایر بزرگسالان احساس رضایت میکند و بهتدریج یاد میگیرد رفتار خود را با انتظارات اجتماعی هماهنگ کند.
معمولاً کودک بین ۲ تا ۳ سالگی میتواند:
* در کنار یا همراه سایر کودکان بازی کند.
* بازیهای کوتاه نوبتی را تجربه کند.
* رفتار بزرگسالان و همسالان را تقلید کند.
* برای جلب توجه دیگران داستان تعریف کند یا چیزی را نشان دهد.
* به افراد آشنا محبت نشان دهد.
* نام دوستان یا اعضای خانواده را به خاطر بسپارد.
* قوانین ساده اجتماعی مانند سلام کردن یا خداحافظی را رعایت کند.
* فرصت بازی با همسالان را فراهم کنید، بدون اینکه او را مجبور به تعامل کنید.
* نوبت گرفتن را در بازیهای ساده تمرین کنید.
* هنگام بروز اختلاف، به جای حل فوری مشکل، کودک را برای پیدا کردن راهحل راهنمایی کنید.
* رفتارهای اجتماعی مناسب را با عمل، نه فقط با حرف، آموزش دهید.
* کودک را در فعالیتهای خانوادگی مانند چیدن میز یا جمع کردن وسایل مشارکت دهید.
رشد اجتماعی در این سن بیش از هر چیز در تعاملهای روزمره با خانواده و بازی با همسالان شکل میگیرد.
بین دو تا سه سالگی، دنیای هیجانی کودک پیچیدهتر میشود. او احساسات بیشتری را تجربه میکند، بهتر میتواند آنها را بیان کند و کمکم یاد میگیرد احساسات دیگران را نیز تشخیص دهد. با این حال، مغز او هنوز برای کنترل کامل هیجانها آماده نیست؛ بنابراین واکنشهای شدید هیجانی همچنان طبیعی هستند.
در این دوره، کودک ممکن است در عرض چند دقیقه از خنده به گریه یا از هیجان به عصبانیت برسد. این تغییرات به دلیل نابالغ بودن بخشهایی از مغز است که مسئول تنظیم هیجان هستند.
قشقرق (Tantrum) همچنان ممکن است رخ دهد، اما برخلاف تصور رایج، معمولاً نشانه لوس بودن یا تربیت نادرست نیست. قشقرق اغلب زمانی اتفاق میافتد که کودک خسته، گرسنه، ناامید یا بیش از حد تحریک شده باشد و هنوز نتواند احساسات خود را با کلمات بیان کند.
از سوی دیگر، نشانههای اولیه همدلی نیز بیشتر دیده میشوند. کودک ممکن است وقتی فردی ناراحت است، او را بغل کند، اسباببازیاش را به او بدهد یا درباره ناراحتی او سؤال بپرسد.
* احساسات کودک را نام ببرید: «میبینم ناراحتی چون برجی که ساختی خراب شد.»
* به او اجازه دهید احساساتش را تجربه کند، اما رفتارهای آسیبزننده را محدود کنید.
* هنگام قشقرق، خودتان آرام بمانید.
* بعد از آرام شدن کودک، درباره اتفاقی که افتاده گفتوگو کنید.
* برای بیان احساسات از کتاب، داستان و بازی استفاده کنید.
کودک در این سن بیش از هر چیز از همدلی، ثبات و الگوی رفتاری والدین یاد میگیرد.
میل به استقلال در سال سوم زندگی به اوج خود میرسد. کودک میخواهد بسیاری از کارهای شخصی را بدون کمک انجام دهد و موفقیت در این تجربهها، نقش مهمی در شکلگیری اعتمادبهنفس او دارد.
اگرچه انجام این کارها ممکن است زمان بیشتری ببرد یا با اشتباه همراه باشد، اما فراهم کردن فرصت تمرین، بسیار ارزشمندتر از انجام دادن کارها به جای کودک است.
معمولاً کودک بین ۲ تا ۳ سالگی میتواند:
* با قاشق و چنگال نسبتاً راحت غذا بخورد.
* از لیوان معمولی استفاده کند.
* بخشی از لباسهایش را بپوشد یا دربیاورد.
* کفشهای ساده را بپوشد (بدون بستن بند).
* دستهایش را با کمک بشوید.
* دندانهایش را با نظارت مسواک بزند.
* در جمع کردن اسباببازیها همکاری کند.
* در بسیاری از موارد، آمادگی لازم برای شروع آموزش توالت را نشان دهد.
بین دو تا سه سالگی، بسیاری از کودکان نشانههای آمادگی برای آموزش توالت را بروز میدهند، اما زمان مناسب در هر کودک متفاوت است.
نشانههای آمادگی شامل موارد زیر هستند:
* خشک ماندن پوشک برای دو ساعت یا بیشتر
* اطلاع دادن قبل یا بعد از ادرار یا مدفوع
* توانایی بالا و پایین کشیدن لباس
* علاقه به استفاده از توالت یا لگن آموزشی
* دنبال کردن دستورهای ساده
آموزش توالت نباید با اجبار، تنبیه یا مقایسه با سایر کودکان همراه باشد، زیرا این روشها میتوانند روند یادگیری را دشوارتر کنند.
کودکان در این سن معمولاً به ۱۰ تا ۱۳ ساعت خواب در شبانهروز نیاز دارند. بیشتر آنها شبها بهطور پیوسته میخوابند و برخی هنوز یک خواب کوتاه در طول روز دارند، در حالی که برخی دیگر بهتدریج خواب روزانه را کنار میگذارند.
خواب کافی نقش مهمی در رشد مغز، حافظه، یادگیری، تنظیم هیجان، رشد جسمی و عملکرد سیستم ایمنی دارد.
* ساعت خواب و بیداری تقریباً ثابت باشد.
* قبل از خواب، برنامهای آرام مانند حمام، مسواک زدن و کتاب خواندن داشته باشید.
* از صفحهنمایش در یک ساعت قبل از خواب استفاده نشود.
* اتاق خواب آرام، تاریک و با دمای مناسب باشد.
* اگر کودک از تاریکی یا تنهایی میترسد، با اطمینانبخشی و حفظ روال ثابت به او کمک کنید.
در این سن، کودک میتواند تقریباً همان غذاهای سالم خانواده را مصرف کند. مهمترین هدف، ایجاد عادتهای غذایی سالم است، نه وادار کردن کودک به خوردن مقدار مشخصی غذا.
اشتها ممکن است از روزی به روز دیگر تغییر کند و این موضوع معمولاً طبیعی است. والدین بهتر است مسئول انتخاب غذا، زمان و محل غذا خوردن باشند و کودک تصمیم بگیرد چه مقدار از غذای ارائهشده را بخورد.
* سه وعده اصلی و دو تا سه میانوعده مغذی
* مصرف روزانه میوه و سبزیجات
* غلات کامل
* منابع متنوع پروتئین
* لبنیات متناسب با سن و نیاز کودک
* آب به عنوان نوشیدنی اصلی
* محدود کردن نوشیدنیهای شیرین و خوراکیهای فراوریشده
غذا خوردن در کنار خانواده، بدون تلویزیون یا تلفن همراه، علاوه بر تغذیه سالم، مهارتهای اجتماعی و زبانی کودک را نیز تقویت میکند.
بازی در سال سوم زندگی، مهمترین ابزار یادگیری کودک است. در این دوره، بازیها پیچیدهتر، خلاقانهتر و هدفمندتر میشوند و تقریباً تمام حوزههای رشد را درگیر میکنند.
* کتابخوانی تعاملی
* نقاشی و رنگآمیزی
* خمیر بازی
* بازیهای ساختنی
* پازلهای مناسب سن
* بازیهای وانمودی (آشپزخانه، پزشک، فروشگاه و…)
* موسیقی، شعر و رقص
* بازی با توپ
* دویدن و بازی در فضای باز
* بازی با آب، شن و مواد طبیعی (با نظارت)
در این سن، بازی آزاد اهمیت ویژهای دارد. کودک در بازی آزاد، خلاقیت، حل مسئله، زبان، مهارتهای اجتماعی و تنظیم هیجان را همزمان تمرین میکند.
بهترین اسباببازیها، وسایلی هستند که کودک بتواند با آنها خلق کند، تصور کند، آزمایش کند و بارها به شکلهای مختلف بازی کند.
* مکعبهای ساختمانی
* لگوهای درشت
* پازلهای ساده
* کتابهای داستان و تصویری
* عروسک و حیوانات اسباببازی
* ست آشپزخانه، ابزار یا پزشک
* ماشین و قطار
* توپ
* مداد شمعی، ماژیک قابل شستوشو و کاغذ
* خمیر بازی
* اسباببازیهای مناسب بازی در فضای باز
در مقابل، اسباببازیهای الکترونیکی که فقط با فشار یک دکمه صدا یا نور تولید میکنند، معمولاً فرصت کمتری برای خلاقیت و یادگیری فعال فراهم میکنند.
سال سوم زندگی فقط به رشد قد و وزن محدود نمیشود. در این دوره، پزشک علاوه بر سلامت جسمی، روند تکامل کودک را نیز ارزیابی میکند تا مطمئن شود رشد او در تمام زمینهها بهطور طبیعی پیش میرود.
در ویزیتهای دورهای، معمولاً موارد زیر بررسی میشوند:
* اندازهگیری قد، وزن و شاخص توده بدنی (BMI) و مقایسه با منحنیهای رشد
* ارزیابی تغذیه و عادتهای غذایی
* بررسی کیفیت خواب
* ارزیابی رشد حرکتی درشت و ظریف
* بررسی رشد زبان و مهارتهای ارتباطی
* ارزیابی رشد شناختی، اجتماعی و هیجانی
* بررسی وضعیت بینایی و شنوایی در صورت نیاز
* معاینه دهان و دندان و تأکید بر مراقبتهای دندانی
* بررسی وضعیت واکسیناسیون بر اساس برنامه ملی
در این سن، پزشک ممکن است درباره رفتارهای کودک، بازی کردن، تعامل با دیگران، آموزش توالت، استفاده از صفحهنمایش و شرایط محیط زندگی نیز سؤال کند، زیرا همه این عوامل بر رشد کودک تأثیر میگذارند.
همچنین اگر در ارزیابیهای قبلی نگرانیهایی درباره رشد زبان، حرکت، شنوایی یا رفتار وجود داشته باشد، ممکن است کودک برای بررسیهای تکمیلی به متخصصان مربوط ارجاع داده شود.