این خانه بازی مدرن در مرکز خرید پالادیوم واقع شده و با امکاناتی نظیر شبیه سازی پرواز، صخره نوردی و بازیهای ماجراچویانه، محیطی هیجان انگیز برای کودکان فراهم کرده است. مربیان مجرب و فضای ایمن از ویژگیهای برجسته این مجموعه هستند.
اولین و حیاتیترین ملاک، نبود هرگونه خطر فیزیکی است.
– متریال غیرسمی:اگر خانه بازی پلاستیکی یا چوبی است، مطمئن شوید که رنگها و مواد سازنده غیرسمی (Non-toxic) باشند و لبههای تیز یا برنده نداشته باشند.
– پایداری سازه: سازه باید محکم باشد و با تکان خوردن یا بالا رفتن کودک، واژگون نشود.
– تهویه و دید: در خانههای بازی بسته، تهویه هوا باید مناسب باشد و والدین باید بتوانند از بیرون، کودک را کاملاً زیر نظر داشته باشند (وجود پنجره یا دیوارهای نیمهباز).
خانه بازی نباید نه آنقدر کوچک باشد که کودک احساس خفقان کند و نه آنقدر بزرگ که کنترل آن برای والدین سخت شود.
– ابعاد ارگونومیک:ارتفاع سقف و اندازه درها باید با قد و وزن کودک تناسب داشته باشد تا او بتواند به راحتی حرکت کند.
– چالش متناسب با سن: برای کودکان نوپا، خانه بازی باید ساده و بدون ارتفاع زیاد باشد. برای کودکان بزرگتر، وجود چیزهایی مثل سرسره، پله یا فضای خزنده، جذابیت و چالش حرکتی ایجاد میکند.
یک خانه بازی خوب، محیطی است که کودک را تشویق کند «نقش بازی کند».
– طراحی منعطف:بهترین خانههای بازی آنهایی هستند که جزئیات زیادی ندارند تا کودک خودش با تخیلش آنها را تعریف کند (مثلاً یک فضای باز که هم میتواند رستوران باشد، هم بیمارستان و هم ایستگاه آتشنشانی).
– امکان شخصیسازی: اگر کودک بتواند خانه بازیاش را رنگ کند، عکس بچسباند یا وسایلش را در آن بچیند، دلبستگی او به آن محیط بیشتر شده و خلاقیتش شکوفا میشود.
محیط باید به گونهای باشد که کودک بتواند برای مدت طولانی در آن بماند بدون اینکه خسته یا تحریکپذیر شود.
– سطح زمین :کف خانه بازی باید نرم باشد (مثلاً استفاده از تاتامی یا فرشهای نرم) تا در صورت افتادن کودک، آسیب نبیند.
– نورپردازی: نور طبیعی یا نور ملایم و غیرکلافهکننده، باعث میشود کودک تمرکز بیشتری داشته باشد و محیط برای او آرامبخش باشد.
